Türkiye’de her iki kişiden biri günde bir saat bile rahatlayamıyor
Divanev’in FutureBright Group ile yaptırdığı “Türkiye’nin Rahatlık Haritası” araştırmasına göre katılımcıların yüzde 55’i günde kesintisiz bir saat bile dinlenemiyor. Günün ilk gerçek rahatlama anı yüzde 71 oranında akşam 19.00’dan sonraya kalıyor. Araştırma, dinlenmenin önündeki en büyük engelin zihinsel suçluluk ve üretkenlik baskısı olduğunu ortaya koyuyor.

Türkiye’de gündüz saatleri büyük ölçüde iş, ev ve sorumluluklarla doluyor. Kişinin kendine ayırabildiği zaman ise ancak bu sorumluluklar geride kaldığında, çoğunlukla akşamın geç saatlerinde başlıyor. Yataş Grup bünyesindeki mobilya markası Divanev’in FutureBright Group iş birliğiyle yaptırdığı “Türkiye’nin Rahatlık Haritası” araştırması bu tabloyu rakamlarla ortaya koyuyor. Araştırmaya göre katılımcıların yüzde 55’i günde kesintisiz 1 saat bile rahatlama vakti bulamıyor.
Araştırma, rahatlamayı beden, zihin ve kişisel alan eksenlerinde inceliyor. Bulgular, Türkiye’de rahatlamanın fiziksel dinlenmeden çok zihinsel yüklerden arınma, dış dünyanın uyaranlarını kapatabilme ve hayatı bir süreliğine durdurabilme ihtiyacıyla ilgili olduğunu gösteriyor.
Rakamlarla Türkiye’nin rahatlığı
- Yüzde 55: Günde kesintisiz 1 saat bile rahatlayamayanların oranı.
- 1,15 saat: Ortalama günlük kesintisiz dinlenme süresi.
- Yüzde 71: Günün ilk gerçek rahatlama anı saat 19.00’dan sonra gelenlerin oranı.
- Yüzde 87: Dinlenmeyi önce hak edilmesi gereken bir ödül olarak görenlerin oranı.
- 2,3 saat: Koltukta geçirilen ortalama günlük süre.
Rahatlık önce güven ve zihinsel dinginlik demek
Araştırmaya göre Türkiye’de rahatlık, zihindeki görünmeyen yüklerin hafiflediği ve kişinin kendini güvende hissettiği anlarda başlıyor. Rahatlık denince ilk akla gelenlerin başında yüzde 68 ile stressiz bir ortam ve zihinsel dinginlik geliyor. Bunu yüzde 67 ile kendini güvende hissetmek, yüzde 66 ile zihinsel olarak rahat hissetmek ve yüzde 65 ile kişisel alana sahip olmak izliyor.
| Rahatlık denince ilk akla gelenler | Oran |
|---|---|
| Stressiz bir ortam ve zihinsel dinginlik | Yüzde 68 |
| Kendini güvende hissetmek | Yüzde 67 |
| Zihinsel olarak rahat hissetmek | Yüzde 66 |
| Kişisel alana sahip olmak | Yüzde 65 |
Katılımcılar rahatlığı yüzde 74 oranında özgürlükle, yüzde 76 oranında dinginlikle ve yüzde 83 oranında tek başına kalabilmekle eşleştiriyor. Açık uçlu yanıtlar ise gelecekle ilgili finansal kaygı yaşamamanın, düzenli bir gelire sahip olmanın ve borç düşünmemenin de zihinsel rahatlığın ön koşulları arasında olduğunu gösteriyor. Araştırma bu bulgulardan yola çıkarak Türkiye’de rahatlığın belirsizliklere, ekonomik kaygılara ve gündelik strese karşı bir psikolojik sığınak olarak algılandığını vurguluyor.
| Rahatlığın eşleştirildiği kavram | Oran |
|---|---|
| Tek başına kalabilmek | Yüzde 83 |
| Dinginlik | Yüzde 76 |
| Özgürlük | Yüzde 74 |
Günün ilk rahatlama anı akşam 19.00’dan sonra geliyor
Araştırmanın en dikkat çekici bulgularından biri, kişinin gün içinde kendine ayırabildiği zamanın ne kadar kısıtlı olduğu. Ortalama günlük kesintisiz dinlenme süresi 1,15 saatte kalıyor. Günün ilk gerçek rahatlama anı ise katılımcıların büyük bölümü için dış sorumluluklar bittikten sonra, akşam saatlerinde geliyor.
| Günün ilk gerçek rahatlama anı | Oran |
|---|---|
| Saat 19.00’dan sonra | Yüzde 71 |
| 21.00-23.00 arası | Yüzde 30 |
| Gece 23.00’dan sonra | Yüzde 22 |
Gündüz saatlerinde rahatlayabilenlerin oranı oldukça sınırlı. Şehirler arasında İstanbul ve Gaziantep, kesintisiz rahatlama süresinin en kısa olduğu iller arasında öne çıkıyor. Tablo, Türkiye’de gündüzün dış dünyaya ve sorumluluklara ayrıldığını, kişisel zamanın ise geceye ertelendiğini gösteriyor.
Yüzde 87 dinlenmeyi hak edilmesi gereken bir ödül olarak görüyor
Akşama sıkışan kişisel zaman da çoğu zaman huzurla geçmiyor. Araştırma, rahatlamanın önündeki en büyük engelin zihinsel suçluluk ve sürekli üretken olma baskısı olduğunu ortaya koyuyor.
| Katılımcıların görüşü | Oran |
|---|---|
| Rahatlamak için önce bütün işlerimi bitirmem gerekir | Yüzde 89 |
| Dinlenmeyi önce hak etmem gerekir | Yüzde 87 |
| Rahatladığım anlarda bile aklımdan yapılacak işler geçiyor | Yüzde 83 |
| Gözüme takılan bir iş yüzünden dinlenmeyi yarıda kesiyorum | Yüzde 80 |
| Boş otururken kendimi suçlu hissediyorum | Yüzde 66 |
| Dinlenmek en az çalışmak kadar gereklidir | Yüzde 95 |
Tablodaki çelişki dikkat çekiyor. Katılımcıların yüzde 95’i dinlenmenin en az çalışmak kadar gerekli olduğunu düşünüyor fakat çoğu kendine bu izni vermekte zorlanıyor. Gün boyu ertelenen kişisel zaman, gecenin geç saatlerinde uykudan çalınarak geri kazanılmaya çalışılıyor. Araştırma bu döngüyü “intikam uykusuzluğu” olarak tanımlıyor.
Suçluluk duygusu cinsiyete ve yaşa göre de farklılaşıyor. Kadınlar bu baskıyı erkeklere kıyasla çok daha yoğun yaşıyor. 55-64 yaş grubu dinlenmeyi kesin bir koşula bağlarken 18-29 yaş arasındaki Z Kuşağı bu baskıyı daha az hissediyor.
Metropolde yaşayanların yüzde 60’ı şehrinde rahatlayabildiğini düşünüyor
Yaşadığı şehrin rahatlama imkanı sunduğunu düşünenlerin oranı Anadolu kentlerinde yüzde 72 iken metropollerde yüzde 60’a geriliyor. Trafik (yüzde 36), gürültü (yüzde 36) ve kalabalık (yüzde 35), metropolde yaşayanları en çok yoran etkenler olarak sıralanıyor.
| Şehir | Yaşadığı şehrin rahatlama imkanı sunduğunu düşünenler |
|---|---|
| Trabzon | Yüzde 86 |
| Edirne | Yüzde 80 |
| Anadolu kentleri ortalaması | Yüzde 72 |
| Metropoller ortalaması | Yüzde 60 |
| İstanbul | Yüzde 58 |
| Ankara | Yüzde 57 |
Metropollerde daha fazla rahatlamanın önündeki başlıca engeller ekonomik kaygılar (yüzde 42), iş yoğunluğu (yüzde 39) ve ev işleri (yüzde 31). Bu engeller cinsiyete göre belirgin biçimde ayrışıyor. Kadınlar ev işlerini (yüzde 45) ve çocuk bakımını (yüzde 23) en büyük engel olarak görürken erkeklerde ekonomik kaygılar (yüzde 48), iş yoğunluğu (yüzde 47) ve şehir trafiği (yüzde 28) öne çıkıyor. Bu tablo, kadınların ev içindeki görünmeyen emek ve bakım sorumlulukları nedeniyle evde de dinlenemediğini gösteriyor.
Şehir hayatından bunalanlar ev dışında çareyi doğada arıyor. Katılımcıların yüzde 73’ü doğaya ve toprağa çekilerek (yayla, dağ ve orman yüzde 45, park ve mesire alanları yüzde 32, bahçe yüzde 28), yüzde 65’i ise suyla temas ederek (sahil ve deniz kenarı yüzde 53, kordon yüzde 33) rahatlıyor. Trabzon ve Bursa doğada rahatlamayla, İzmir ve Samsun sahil yürüyüşleriyle öne çıkıyor.
Evde yaşamın merkezi salon ve koltuk
Katılımcıların yüzde 79’u en rahat hissettiği yer olarak kendi evini gösteriyor ve evdeki yaşamın ağırlık merkezi yüzde 60 oranında salon. Evde rahatlığın koşulları arasında temizlik (yüzde 92), geniş alan (yüzde 92), koltuk (yüzde 91) ve tam sessizlik (yüzde 70) ilk sıralarda yer alıyor.
Katılımcılar en rahat ettikleri koltukta günde ortalama 2,3 saat geçiriyor ve bu sürenin yüzde 61’i uzanarak geçiyor. Yüzde 91’i koltuğunu ev içinde kendine ait en özel alan olarak tanımlarken yüzde 58’i evde herkesin oturduğu yerin belirli, sabit bir koltuk olduğunu söylüyor.
| Koltukta yapılanlar | Oran |
|---|---|
| Film ya da dizi izlemek | Yüzde 52 |
| Telefon ya da tablet kullanmak | Yüzde 51 |
| Telefonunu çoğunlukla koltukta kullanmak | Yüzde 50 |
| Sıcak içecek içmek | Yüzde 46 |
| Televizyon izlerken koltukta uyuyakalmak | Yüzde 43 |
| Oyun oynamak | Yüzde 19 |
| Bilgisayarla çalışmak | Yüzde 18 |
Koltuğun kullanımı kuşaklara göre de ayrışıyor. 18-29 yaş arasındaki Z Kuşağı koltuğu çok amaçlı dijital bir yaşam alanı olarak kullanıyor ve burada telefonda vakit geçiriyor, laptopla çalışıyor, oyun oynuyor. 55-64 yaş grubu için koltuk daha çok fiziksel dinlenme, televizyon karşısında kestirme ve sessizlik içinde uyuklama alanı.
İl bazında da farklar var. Ankara üçlü koltuk ve koltukta oyun oynama (yüzde 29), İzmir film ve dizi izleme (yüzde 68) ile bilgisayarla çalışma, Adana ve Samsun balkonda ya da bahçede vakit geçirme, Gaziantep ise mutfakta vakit geçirme (yüzde 50) ile ayrışıyor. Araştırma, koltuğun bireyin günün tüm rollerini kapıda bıraktığı bir “mikro kişisel sığınak” işlevi gördüğünü vurguluyor.
Koltuk seçiminde ergonomi ve kolay bakım öne çıkıyor
Araştırma, tüketicinin koltuktan fiziksel ve işlevsel beklentilerini de ölçüyor. Katılımcılar saatler geçse de bedeni yormayan bir konfor arıyor ve günlük hayatın yükünü hafifleten özelliklere önem veriyor.
| Koltuk alırken önem verilen özellik | Oran |
|---|---|
| Bedeni destekleyen ergonomi ve pratik kullanım | Yüzde 93 |
| Kolay bakım, leke tutmayan ve pati dostu kumaş | Yüzde 92 |
| Yatağa dönüşebilme | Yüzde 88 |
| Parçaları ayrılıp birleşebilen modüler yapı | Yüzde 76 |
Rahatlık bir zaman ve izin meselesine dönüşüyor
Araştırma, Türkiye’de rahatlamanın en çok zaman ve izinle sınırlandığını gösteriyor. İnsanlar dinlenmenin gerekli olduğunu biliyor fakat gün içinde buna yer açamıyor, açtıklarında da kendilerini suçlu hissediyor. Rahatlama akşama, çoğu zaman da uykudan çalınan saatlere kalıyor.
Markalar açısından bulgular, rahatlık kavramının ürünün fiziksel konforunun yanında zaman, kişisel alan ve dinlenme izniyle de ilişkili olduğunu gösteriyor. Tüketicinin aradığı rahatlık, kısıtlı kişisel zamanı kolaylaştıran, ona kendine ait bir alan ve suçluluk duymadan dinlenme izni veren deneyimlerde karşılık buluyor. Kadınların ev içindeki görünmeyen yükü ve kuşaklar arasındaki kullanım farkları da rahatlığın farklı kitleler için farklı anlamlar taşıdığını gösteriyor.
Araştırma hakkında
“Türkiye’nin Rahatlık Haritası” araştırması, Divanev için FutureBright Group tarafından yapıldı. Saha çalışması 19 Ağustos-3 Eylül 2026 tarihleri arasında bilgisayar destekli web görüşmesi (CAWI) yöntemiyle yürütüldü. Araştırmada NUTS-1 il dağılımına uygun 12 ilde, 18-64 yaş arasındaki 1.003 kişiyle görüşüldü. Katılımcıların yaş ortalaması 39.









